Het pela-verbond kijkt niet (met de nadruk op niet) naar het geloof, zodat in het bijzonder 

 op de Midden Molukken het pela-verbond tussen christelijke en islamitische 

 dorpen te vinden is en het zinnebeeld van de identiteit, de eenheid en kracht van alle

 Molukkers, wiens leven gebaseerd is op datgene wat de Molukse voorouders middels 

 beloften en raadgevingen hebben overgedragen aan hun nakomelingen in een kapata (spreuk in 

 de oude taal).

 Eén van de kapatas zegt ons: de voorouders hebben ons een levensbeginsel gegeven als leidraad 

 en deze kapata herinnert ons hieraan. Daarom moeten we deze boodschap van onze voorouders 

 in ere houden.

 Tot op heden heeft dit element van de adat een blijvende invloed op het sociaal-

 maatschappelijk leven op de Molukken, zelfs tot aan buiten de Molukken toe, alhoewel

 onderhevig aan de moderne levensopvattingen.

 Pela is karakteristiek voor de Molukse cultuur, een illustratie van de sociale bewogenheid

 tot de naaste, de saamhorigheid van de geloofsgemeenschap die eeuwenlang door Molukse voor-

 ouders werd gegeven en tot op heden door hun nakomelingen werd onderhouden.

 De schrijver doet een beroep op en attendeert de jonge generatie Molukkers voor 

 het naleven van de oproep van de Molukse voorouders, die voor iedereeen van belang is.

 Pela Batukarang:

 Negeri Ullath (christen), negeri Oma (christen) en negeri Buano (islam en christen)

 Adik-kakak:

 Negeri Ullath (christen), negeri Tuhaha (christen) en negeri Iha (islam)

 bron:        TIFA 

 auteur:     Ano Upulessy 

 artikel:     gedeelte uit ‘Adat dan masjarakat Maluku Tengah’ 

o.a. gepubliceerd op Djamur Api